Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Προδομένη

Όταν πεθάνω θέλω να με θάψουν οι εχθροί μου γιατί τόσο καιρό που ζούσα με έθαβαν οι φίλοι μου. Ανόητα ποιηματάκια που λέγαμε μικρά. Πόσο επιβεβαιώνεται ότι από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Τώρα καταλαβαίνω το νόημα. Τώρα που τα μάτια μου είναι πρησμένα από το κλάμα τώρα που η ψυχή έχει κουραστεί να πολεμάει τις φήμες...

http://www.youtube.com/watch?v=cCrRvkQBj1s
ΚΑΙ ΕΧΩ ΔΙΚΙΟ ΟΤΑΝ ΓΙΝΟΜΑΙ ΣΚΟΤΑΔΙ ΠΟΥ ΤΑ ΒΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ Η ΠΙΟ ΒΑΘΕΙΑ ΜΟΥ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΗΤΑΝ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΑΠΟ ΦΙΛΟ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου